De CET1-ratio blijft het eerste filter om de soliditeit van een bank te evalueren, maar het is niet voldoende. We zien dat in 2024-2025 de grote Franse banken hardkapitaalratio’s vertonen die ver boven de wettelijke drempels van Basel III en CRR2 liggen. Deze veiligheidsmarge, gecombineerd met hoge liquiditeitsniveaus, vermindert het systeemrisico dat door de ratingbureaus wordt waargenomen, ondanks een onstabiele geopolitieke context.
LCR-ratio en MREL-buffer: wat de CET1 alleen niet zegt
Een enkele ratio is niet voldoende om de soliditeit van een instelling te beoordelen. Drie prudentiële indicatoren verdienen het om systematisch met elkaar te worden vergeleken voordat er conclusies worden getrokken.
Lees ook : CroisiEurope: de kunst van de Franse riviercruise
- De CET1-ratio meet het hardkapitaal in verhouding tot de risicogewogen activa. De grote Franse banken bevinden zich globaal tussen 13 % en 20 %, wat duidelijk boven het wettelijke minimum ligt.
- De LCR-liquiditeitsratio evalueert het vermogen van een instelling om een liquiditeitscrisis van 30 dagen het hoofd te bieden. Een LCR onder de 100 % is een waarschuwingssignaal, maar de meeste Franse banken overschrijden deze drempel ruimschoots.
- De MREL- en TLAC-eisen hebben betrekking op het vermogen om verliezen te absorberen in geval van een resolutie. Deze buffers, opgelegd aan systeemrelevante instellingen, beschermen de depositohouders zelfs voordat het garantiefonds wordt geactiveerd.
Een hoge CET1 met een zwakke LCR duidt op een goed gekapitaliseerde bank die kwetsbaar is voor massale opname van deposito’s. Het omgekeerde is even problematisch. We beschouwen het als noodzakelijk om de veiligste Franse banken te evalueren door deze drie indicatoren samen te lezen, nooit afzonderlijk.
Aanvullende lectuur : Welke verzekering kiezen voor uw Franse bulldog?
Crédit Mutuel en La Banque Postale: atypische prudentiële profielen in het Franse banklandschap
Crédit Mutuel onderscheidt zich door een coöperatief model dat de blootstelling aan markactiviteiten beperkt. De groep stelt in zijn rapport 2025 (editie 2026) dat het prudentiële ratio’s respecteert die ver boven de wettelijke drempels liggen. Deze positionering plaatst het onder de best gekapitaliseerde Europese banken.
La Banque Postale heeft een vergelijkbaar profiel qua voorzichtigheid, met een balans gericht op detailhandel en gemeentelijke diensten. Het ontbreken van significante activiteiten in de investeringsbankieren vermindert mechanisch het balansrisico.
Deze twee instellingen staan zelden op de eerste plaatsen in prijs- of klantenaantallen vergelijkingen. Wat betreft de veiligheid van deposito’s vormt hun conservatieve risicoprofiel een structureel voordeel dat door kostenvergelijkers wordt onderschat.
BNP Paribas en Société Générale: de keerzijde van de G-SIB-status
BNP Paribas en Société Générale (nu SG) maken deel uit van de wereldwijde systeemrelevante banken (G-SIB). Deze status impliceert extra kapitaaleisen opgelegd door de Financiële Stabiliteitsraad, versterkte stresstests door de Europese Bankenautoriteit en resolutieplannen goedgekeurd door de Europese Resolutieautoriteit.
Het paradox is bekend: een systeemrelevante bank is zowel meer gecontroleerd als meer blootgesteld. De activiteiten van financierings- en investeringsbankieren genereren diverse inkomsten, maar verhogen de complexiteit van de balans. Voor een deposant blijft de bescherming hetzelfde (100.000 euro per klant en per instelling via de FGDR), maar het besmettingsrisico in geval van een crisis verschilt.
BoursoBank met bijna 9 miljoen klanten: welke impact op de veiligheid van deposito’s
BoursoBank nadert de 9 miljoen klanten. Deze snelle groei transformeert een online bank die lange tijd als een niche-speler werd beschouwd in een instelling waarvan het volume aan uitstaande leningen en deposito’s nu versterkte prudentiële controles vereist.
Een online bank van deze omvang is onderworpen aan dezelfde MREL- en TLAC-eisen als een traditionele systeemrelevante bank. Het feit dat BoursoBank een dochteronderneming is van Société Générale voegt een laag van geconsolideerde toezicht op groepsniveau toe. In de praktijk blijven de deposito’s onafhankelijk gedekt door de FGDR, maar de soliditeit van de moedermaatschappij speelt een impliciete rol in de perceptie van risico.
We zien dat deze opkomst de risicokaart voor particulieren verandert. Het kiezen van een online bank is niet langer synoniem met het kiezen van een marginale speler. De vraag naar veiligheid wordt nu gesteld in dezelfde termen als voor een netwerkbank.
FGDR en garantieplafond: wat de bescherming van 100.000 euro werkelijk dekt
Het Fonds voor Garantie van Deposito’s en Resolutie dekt tot 100.000 euro per deposant en per instelling. Dit plafond geldt voor alle rekeningen die bij dezelfde bank worden aangehouden: betaalrekening, spaarrekening, termijnrekening.
Drie punten verdienen aandacht:
- De gereguleerde spaarrekeningen (Livret A, LDDS, LEP) genieten van een aparte garantie, verzekerd door de staat, zonder plafond gerelateerd aan de FGDR.
- Levensverzekeringen zijn niet gedekt door de FGDR maar door het Fonds voor Garantie van Personenverzekeringen, met een apart plafond.
- In geval van recente vastgoedverkoop of erfenis kan een uitzonderlijke tijdelijke garantie de dekking tijdelijk boven de 100.000 euro brengen gedurende enkele maanden.
Het vermenigvuldigen van instellingen blijft de meest directe strategie om de totale dekking te verhogen. Voor een liquide vermogen dat het plafond overschrijdt, neutraliseert het verdelen van activa tussen twee of drie solide banken het risico van verlies in geval van een geïsoleerde faillissement.
De soliditeit van een bank kan niet worden samengevat in een enkele ratio of een vastgestelde ranking. De prudentiële indicatoren evolueren elk kwartaal, de toezichtskaders veranderen met de grootte van de instellingen, en de FGDR beschermt slechts een fractie van het vermogen. Het combineren van CET1, LCR en G-SIB-status biedt een betrouwbaardere lezing dan welke jaarlijkse ranglijst dan ook.